Celer® T2 T-2 and HT-2 toxins test ELISA do oznaczania toksyn T-2 i HT-2 96 oznaczeń

Celer® T2 - test ELISA do oznaczania toksyn T-2 i HT-2, 96 oznaczeń

Celer® T2 to konkurencyjny test immunoenzymatyczny przeznaczony do ilościowego oznaczania toksyny T-2 oraz jej metabolitu HT-2 w zbożach i paszach. Zestaw wspiera kontrolę surowców, produktów zbożowych oraz materiałów paszowych pod kątem obecności mykotoksyn.

Procedura ELISA trwa około 20 minut, nie uwzględniając przygotowania próbki. Wynik jest odczytywany fotometrycznie przy długości fali 450 nm. Test można wykonywać manualnie albo przy użyciu kompatybilnego automatycznego systemu ELISA. Metoda została zwalidowana przez producenta na analizatorze The Bolt™.

Kluczowe cechy i parametry techniczne

Zastosowanie i badane matryce

Celer T2 jest przeznaczony do analizy:

• kukurydzy,
• pszenicy pełnoziarnistej,
• białej mąki pszennej,
• pszenicy durum,
• owsa,
• jęczmienia,
• pasz.

Test może być stosowany przez laboratoria badawcze, laboratoria zakładowe, producentów zbóż i pasz oraz działy kontroli jakości. Umożliwia wykonywanie przesiewowej analizy próbek przed magazynowaniem, przetwarzaniem lub dopuszczeniem surowca do produkcji.

Parametry dla poszczególnych matryc

W przypadku materiałów stałych wartość 0,025 ppm odpowiada 25 ppb, czyli 25 µg/kg.

Specyficzność testu

Krzywa kalibracyjna jest przygotowana z użyciem standardów toksyny T-2. Test reaguje również z jej metabolitem HT-2, jednak ze względną reaktywnością wynoszącą 72%. Wynik należy interpretować zgodnie z instrukcją producenta i przyjętą procedurą laboratoryjną.

Zasada działania testu

Dołki płytki pomiarowej są opłaszczone przeciwciałami przeciwko toksynie T-2. W płytce do wstępnego mieszania próbka lub standard są łączone ze znakowanym enzymatycznie koniugatem.

W czasie pierwszej inkubacji toksyna obecna w próbce konkuruje ze znakowanym koniugatem o miejsca wiążące przeciwciał. Po usunięciu niezwiązanych składników do dołków dodawany jest substrat chromogenny. Powstające niebieskie zabarwienie po dodaniu roztworu zatrzymującego zmienia kolor na żółty.

Intensywność barwy jest odwrotnie proporcjonalna do stężenia toksyny: im więcej toksyn T-2 i HT-2 znajduje się w próbce, tym niższa jest zmierzona absorbancja.

Zawartość zestawu

• płytka do wstępnego mieszania – 96 nieopłaszczonych dołków,
• płytka pomiarowa – 96 dołków opłaszczonych przeciwciałami,
• 5 standardów toksyny T-2 po 1,5 ml: 0; 0,025; 0,08; 0,4 i 1 ppm,
• 14 ml gotowego do użycia koniugatu enzymatycznego,
• 50 ml 10-krotnie stężonego buforu płuczącego,
• 14 ml roztworu wywołującego,
• 8 ml roztworu zatrzymującego.

Materiały wymagane, lecz niedostarczane

• woda destylowana lub dejonizowana,
• 70-procentowy metanol albo Mycotoxin Extraction Solution A,
• chlorek sodu,
• waga laboratoryjna,
• młynek lub homogenizator,
• opcjonalnie wytrząsarka do ekstrakcji,
• papier filtracyjny, np. Whatman nr 1,
• pipety automatyczne jedno- i wielokanałowe z końcówkami,
• czytnik mikropłytek z filtrem 450 nm.

Przygotowanie próbek

1. Próbkę dokładnie wymieszać i drobno zmielić.
2. Odważyć 50 g próbki i dodać 10 g NaCl oraz 250 ml 70-procentowego metanolu.
3. Alternatywnie zastosować wariant zmniejszony: 5 g próbki, 1 g NaCl i 25 ml 70-procentowego metanolu.
4. Intensywnie mieszać przez 3 minuty.
5. Przefiltrować i zebrać klarowny filtrat.
6. Rozcieńczyć ekstrakt siedmiokrotnie, w proporcji 1 + 6, wodą destylowaną lub dejonizowaną.
7. Rozcieńczony ekstrakt wykorzystać w teście w zakresie 0,025-1 ppm.

Producent rekomenduje pobranie 50 g materiału, jeśli pozwala na to ilość próbki, ponieważ zwiększa to reprezentatywność analizy.

Jeżeli wynik przekracza 1 ppm, ekstrakt należy dodatkowo rozcieńczyć pięciokrotnie, w proporcji 1 + 4, 10-procentowym metanolem. Pozwala to rozszerzyć zakres oznaczenia do 0,125-5 ppm. Wynik odczytany z krzywej należy wówczas pomnożyć przez 5.

Procedura oznaczenia ELISA

1. Przygotować układ płytki, uwzględniając pięć standardów i badane próbki.
2. Do każdego wykorzystywanego dołka płytki do wstępnego mieszania dodać 100 µl koniugatu enzymatycznego.
3. Dodać po 50 µl odpowiedniego standardu lub przygotowanej próbki.
4. Wymieszać przez trzykrotne pipetowanie.
5. Natychmiast przenieść 100 µl mieszaniny do odpowiedniego dołka płytki opłaszczonej przeciwciałami.
6. Inkubować przez 10 minut w temperaturze pokojowej, bez wytrząsania.
7. Usunąć zawartość i trzykrotnie wypłukać dołki roboczym buforem płuczącym.
8. Dodać po 100 µl roztworu wywołującego.
9. Inkubować przez 10 minut w temperaturze pokojowej, chroniąc płytkę przed światłem.
10. Dodać po 50 µl roztworu zatrzymującego i wymieszać.
11. Zmierzyć absorbancję przy 450 nm w ciągu 60 minut.

Producent zaleca wykonywanie maksymalnie 48 oznaczeń w jednej serii, wliczając standardy. Jeżeli nie jest używana pipeta wielokanałowa, zalecana liczba wynosi maksymalnie 16 oznaczeń w serii.

Obliczanie i kontrola wyniku

Absorbancję każdego standardu i każdej próbki należy podzielić przez absorbancję standardu zerowego B₀, a wynik pomnożyć przez 100:

B/B₀ [%] = absorbancja próbki lub standardu ÷ absorbancja B₀ × 100

Krzywą kalibracyjną sporządza się w układzie półlogarytmicznym. Do obliczeń można wykorzystać algorytm spline albo metodę point-to-point. Stężenia standardów uwzględniają podstawowy współczynnik rozcieńczenia próbki.

Kryteria poprawności serii:

• absorbancja standardu B₀: powyżej 0,7 OD przy 450 nm,
• B/B₀ = 50%: stężenie od 0,04 do 0,15 ppm.

Jeżeli kryteria nie zostaną spełnione, wyników próbek nie należy uznawać za wiarygodne. Należy sprawdzić terminy ważności odczynników, temperaturę pracy, czasy inkubacji, dokładność pipetowania, długość fali oraz skuteczność płukania.

Przechowywanie i bezpieczeństwo

• Przechowywać kompletny zestaw w temperaturze 2-8°C.
• Nie zamrażać odczynników.
• Przed użyciem doprowadzić wszystkie komponenty do temperatury pokojowej przez co najmniej godzinę.
• Nie otwierać opakowania płytki przed osiągnięciem przez nią temperatury pokojowej.
• Niewykorzystane paski przechowywać szczelnie zamknięte z pochłaniaczem wilgoci.
• Nie mieszać elementów pochodzących z różnych numerów partii.
• Unikać kontaktu standardów i odczynników ze skórą, oczami oraz błonami śluzowymi.
• Roztwór zatrzymujący zawiera kwas siarkowy i wymaga stosowania odpowiednich środków ochrony osobistej.

Próbki ocenione jako dodatnie należy ponownie zbadać odpowiednią metodą potwierdzającą. Procedura przygotowania, kryteria akceptacji i sposób raportowania wyników powinny zostać opisane w zatwierdzonej procedurze SOP.

FAQ - najczęściej zadawane pytania

Co oznacza „96 det.” w nazwie produktu?

Oznacza 96 oznaczeń, wliczając standardy. Nie jest to równoznaczne z możliwością przebadania 96 niezależnych próbek.

Jakie toksyny wykrywa Celer T2?

Test wykrywa toksynę T-2 oraz jej metabolit HT-2. Reaktywność wobec T-2 wynosi 100%, a wobec HT-2 – 72%.

Jakie próbki można badać?

Test jest przeznaczony do analizy kukurydzy, pszenicy, mąki pszennej, pszenicy durum, owsa, jęczmienia oraz pasz.

Jak długo trwa wykonanie oznaczenia?

Etap ELISA trwa około 20 minut: 10 minut pierwszej inkubacji i 10 minut wywoływania. Czas nie obejmuje rozdrobnienia, ekstrakcji, filtracji i rozcieńczenia próbki.

Jaka jest granica wykrywalności testu?

Deklarowana ogólna granica wykrywalności dla zbóż i pasz wynosi 0,025 ppm, czyli 25 ppb. Parametry cut-off i LOQ zależą od konkretnej matrycy.

Czy do wykonania testu potrzebny jest czytnik ELISA?

Tak. Ilościowy wynik wymaga pomiaru absorbancji przy długości fali 450 nm za pomocą manualnego lub automatycznego czytnika mikropłytek.

Potrzebujesz pomocy w dobraniu idealnego produktu dla Twojego laboratorium? Informacje na ten temat znajdziesz tu:

Nie znalazłeś takiego produktu na BestLabs? Skontaktuj się z nami - specjaliści BestLabs na pewno znajdą odpowiedni dla Państwa produkt: