DipFit Clostridium perfringens - Test kasetkowy do wykrywania bakterii Clostridium perfringens

DipFit Clostridium perfringens - test paskowy do wykrywania bakterii, 10 testów

DipFit Clostridium perfringens to szybki test immunochromatograficzny przeznaczony do wykrywania antygenów bakterii Clostridium perfringens w próbkach pochodzących od zwierząt. Test może być stosowany przede wszystkim do badania kału, a zgodnie z zakresem producenta także odpowiednio przygotowanych płynów biologicznych i supernatantów hodowli.

Produkt jest przeznaczony do profesjonalnej diagnostyki weterynaryjnej u różnych gatunków zwierząt. Umożliwia wykonanie przesiewowej analizy próbek bez zastosowania czytnika lub rozbudowanego wyposażenia analitycznego.

Kluczowe cechy i parametry techniczne

Zastosowanie testu

DipFit Clostridium perfringens może być stosowany przez lekarzy weterynarii oraz przeszkolony personel w klinikach, gospodarstwach hodowlanych i laboratoriach. Test wspiera diagnostykę różnicową zaburzeń przewodu pokarmowego, w których rozważany jest udział C. perfringens.

Produkt może znaleźć zastosowanie w:

• badaniu próbek kału zwierząt z objawami ze strony przewodu pokarmowego,
• przesiewowej ocenie obecności C. perfringens,
• badaniu supernatantów hodowli bakteryjnych,
• laboratoriach prowadzących badania mikrobiologiczne,
• ośrodkach weterynaryjnych i laboratoriach badawczych.

Test nie określa toksynotypu bakterii i nie potwierdza, czy wykryty szczep wytwarza toksynę beta, epsilon, enterotoksynę lub inne czynniki zjadliwości.

Procedura bezpośredniego badania kału

1. Pobrać próbkę kału bezpośrednio z odbytnicy zwierzęcia.
2. W przypadku kału płynnego pobrać jedną porcję przy użyciu łyżeczki dołączonej do zestawu.
3. Jeżeli próbka jest stała, usunąć jej nadmiar za pomocą szpatułki lub czystego narzędzia. Nie należy przygotowywać próbki większej niż jedna łyżeczka.
4. Próbkę wprowadzić do probówki zawierającej płyn rozcieńczający.
5. Dokładnie wymieszać materiał, unikając nadmiernego tworzenia piany.
6. Rozerwać aluminiową saszetkę w miejscu nacięcia i wyjąć urządzenie testowe bezpośrednio przed użyciem.
7. Zanurzyć urządzenie DipFit w przygotowanej próbce.
8. Wynik ocenić wizualnie najpóźniej po 10 minutach, zgodnie ze schematem zamieszczonym w instrukcji producenta.

Po wyjęciu z aluminiowego opakowania stabilność urządzenia jest ograniczona, szczególnie w warunkach podwyższonej wilgotności. Pasek należy więc wykorzystać niezwłocznie.

Badanie supernatantu hodowli

Test może być stosowany do badania supernatantu hodowli C. perfringens. Przed wykonaniem oznaczenia supernatant należy rozcieńczyć w stosunku 1:1 płynem znajdującym się w probówce zestawu.

Według producenta najlepsze wyniki uzyskuje się dla hodowli prowadzonej na podłożu TGY w warunkach beztlenowych, w temperaturze 37°C:

• przez około 4 godziny albo
• przez noc, w probówce bez wytrząsania.

Hodowlę C. perfringens powinien prowadzić wyłącznie przeszkolony personel, w odpowiednio wyposażonym laboratorium i zgodnie z przyjętymi zasadami bezpieczeństwa biologicznego.

Skład i przygotowanie podłoża TGY

Podłoże TGY nie stanowi elementu podstawowej procedury bezpośredniego badania kału. Jest wykorzystywane wyłącznie wtedy, gdy laboratorium wykonuje wcześniejszą hodowlę drobnoustroju.

1. Rozpuścić tryptikazę i ekstrakt drożdżowy w 950 ml wody.
2. Przygotowany roztwór wysterylizować w autoklawie.
3. Oddzielnie rozpuścić glukozę i L-cysteinę w 50 ml wody.
4. Roztwór glukozy i L-cysteiny wysterylizować metodą filtracji.
5. Po ostudzeniu 950 ml podstawowej części podłoża dodać aseptycznie 50 ml roztworu glukozy i L-cysteiny.

Parametry sterylizacji, kontrolę jakości podłoża i warunki hodowli należy określić w zatwierdzonej procedurze laboratoryjnej.

Interpretacja wyniku

• Wynik ujemny: widoczna jest jedna prawidłowo wykształcona linia kontrolna.
• Wynik dodatni: widoczne są dwie linie – kontrolna i testowa.
• Wynik nieważny: brak prawidłowej migracji próbki lub brak wymaganej linii kontrolnej.

Wynik należy odczytać najpóźniej po 10 minutach. Intensywność linii testowej może zależeć od ilości materiału bakteryjnego, jednak odczyt wizualny nie jest dokładnym oznaczeniem liczby CFU ani stężenia antygenu.

Wynik ujemny nie wyklucza obecności bakterii poniżej możliwości wykrywania testu, nierównomiernego rozmieszczenia drobnoustroju w próbce albo wpływu nieprawidłowego pobrania i przygotowania materiału.

Znaczenie wyniku w diagnostyce weterynaryjnej

Clostridium perfringens może występować także w prawidłowej mikrobiocie jelitowej zwierząt. Z tego względu dodatni wynik testu nie jest samodzielnym potwierdzeniem enterotoksemii ani innej choroby wywoływanej przez szczepy toksynotwórcze.

Wynik należy interpretować w odniesieniu do:

• gatunku i wieku zwierzęcia,
• objawów klinicznych oraz przebiegu choroby,
• wyników badania sekcyjnego i histopatologicznego, jeżeli są dostępne,
• ilościowej hodowli mikrobiologicznej,
• oznaczenia odpowiednich toksyn lub genów kodujących toksyny.

DipFit Clostridium perfringens nie wykrywa swoiście toksyny epsilon. W przypadku podejrzenia enterotoksemii związanej z tą toksyną należy zastosować test przeznaczony do jej oznaczania lub inną właściwie zwalidowaną metodę.

Bezpieczeństwo i kontrola jakości

Podczas pracy należy używać rękawic ochronnych oraz traktować wszystkie próbki jako potencjalnie zakaźne. Zużyte testy, probówki i pozostałości materiału biologicznego należy usuwać zgodnie z procedurami gospodarowania odpadami biologicznymi.

Próbka nie powinna być nadmiernie skoncentrowana. Zbyt duża ilość kału lub nieprawidłowe wymieszanie materiału może ograniczyć migrację cieczy i spowodować nieważny albo trudny do interpretacji wynik.

Pobieranie próbek, przygotowanie materiału, czas odczytu i kryteria interpretacji powinny zostać opisane w procedurze SOP. Wyniki można rejestrować w dokumentacji pacjenta, dokumentacji stada lub systemie LIMS.

FAQ - najczęściej zadawane pytania

Co wykrywa DipFit Clostridium perfringens?

Test wykrywa materiał antygenowy bakterii Clostridium perfringens. Nie określa toksynotypu szczepu i nie jest testem swoistym dla toksyny epsilon.

Jakie próbki można badać?

Podstawowym materiałem opisanym w instrukcji jest kał pobrany bezpośrednio z odbytnicy. Producent wskazuje również płyny biologiczne oraz supernatant hodowli, który przed badaniem należy rozcieńczyć płynem z zestawu w stosunku 1:1.

Po jakim czasie odczytuje się wynik?

Wynik należy ocenić najpóźniej po 10 minutach od zanurzenia urządzenia w przygotowanej próbce. Czas ten nie obejmuje opcjonalnej hodowli ani przygotowania materiału.

Czy dodatni wynik potwierdza enterotoksemię?

Nie. Obecność C. perfringens może być stwierdzana także u zdrowych zwierząt. Rozpoznanie enterotoksemii wymaga oceny klinicznej oraz odpowiednich badań potwierdzających, w szczególności oznaczenia toksyn lub genów toksyn.

Potrzebujesz pomocy w dobraniu idealnego produktu dla Twojego laboratorium? Informacje na ten temat znajdziesz tu:

Nie znalazłeś takiego produktu na BestLabs? Skontaktuj się z nami - specjaliści BestLabs na pewno znajdą odpowiedni dla Państwa produkt: