Dryspot Staphytect Plus Kit test lateksowy

DrySpot Staphytect Plus - test lateksowy do identyfikacji Staphylococcus aureus, 120 testów

Thermo Scientific™ DrySpot™ Staphytect Plus™ to jakościowy test aglutynacji lateksowej przeznaczony do wstępnej identyfikacji Staphylococcus aureus i różnicowania go od innych gatunków gronkowców. Test wykonuje się z wyizolowanych kolonii wyhodowanych na podłożu agarowym.

Odczynniki zostały wysuszone bezpośrednio na kartach reakcyjnych. Po zmieszaniu zawiesiny badanego izolatu z niebieskimi cząstkami lateksu wynik można ocenić w ciągu 20 sekund. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do profesjonalnej diagnostyki in vitro.

Kluczowe cechy i parametry techniczne

Zasada działania DrySpot Staphytect Plus

W polu testowym znajdują się wysuszone niebieskie cząstki lateksu opłaszczone fibrynogenem wieprzowym, króliczą immunoglobuliną IgG oraz swoistymi przeciwciałami poliklonalnymi skierowanymi przeciwko wybranym polisacharydom otoczkowym S. aureus.

Aglutynacja może zachodzić w wyniku trzech reakcji:

1. Fibrynogen – czynnik zbrylający: fibrynogen wiąże powierzchniowy czynnik zbrylający bakterii.
2. IgG – białko A: fragment Fc króliczej immunoglobuliny IgG wiąże białko A obecne na powierzchni komórek S. aureus.
3. Przeciwciało – polisacharyd otoczkowy: swoiste przeciwciała reagują z wybranymi antygenami otoczkowymi.

Niektóre szczepy MRSA mogą wytwarzać niewykrywalne ilości czynnika zbrylającego i białka A albo posiadać otoczkę ograniczającą dostęp do tych struktur. Włączenie przeciwciał skierowanych przeciwko polisacharydom otoczkowym pomaga identyfikować część takich izolatów.

Kontrolne pole reakcyjne zawiera niebieski lateks opłaszczony niereaktywną globuliną. Pozwala ono rozpoznać nieswoistą autoaglutynację badanego izolatu.

Zastosowanie

DrySpot Staphytect Plus jest przeznaczony do wstępnej identyfikacji czystych izolatów Staphylococcus aureus. Może być wykorzystywany w laboratoriach diagnostycznych, mikrobiologicznych oraz laboratoriach badających żywność i próbki środowiskowe.

Test wspiera:

• identyfikację podejrzanych kolonii gronkowców,
• różnicowanie S. aureus od gronkowców niewykazujących badanych właściwości,
• skracanie czasu wstępnej identyfikacji izolatu,
• kontrolę jakości badań mikrobiologicznych,
• pracę laboratoriów klinicznych, przemysłowych i laboratoriów badawczych.

Testu nie należy wykonywać bezpośrednio z próbki klinicznej, żywności ani materiału środowiskowego. Przed oznaczeniem konieczne jest wyhodowanie i wyizolowanie podejrzanej kolonii na odpowiednim podłożu agarowym.

Przygotowanie izolatu

Do badania przeznaczone są typowe dla gronkowców, Gram-dodatnie i katalazo-dodatnie kolonie. Producent zaleca stosowanie świeżych hodowli inkubowanych przez 18–36 godzin.

Kolonie mogą być pobierane m.in. z następujących podłoży:

• agar Bairda-Parkera,
• agar z krwią,
• Brilliance MRSA 2 Agar,
• Columbia Blood Agar i Columbia CNA Agar,
• Mannitol Salt Agar,
• Mueller-Hinton Agar z 5% krwi,
• Nutrient Agar,
• Oxacillin Resistance Screening Agar – ORSA,
• Tryptone Soya Agar, również w wariancie z 5% krwi.

Hodowle inkubowane dłużej niż 36 godzin wykazują większą skłonność do autoaglutynacji, co może utrudniać interpretację wyniku.

Materiały wymagane, ale niedołączone do zestawu

• jałowy roztwór soli fizjologicznej 0,85%,
• pipeta lub zakraplacz umożliwiający odmierzenie 50 µl,
• jałowe ezy mikrobiologiczne,
• stoper,
• odpowiedni środek dezynfekcyjny,
• dodatnia kontrola S. aureus, np. szczep ATCC® 25923,
• ujemna kontrola S. epidermidis, np. szczep ATCC® 12228.

Procedura wykonania testu

1. Jeżeli zestaw był przechowywany w chłodzie, przed otwarciem doprowadzić saszetkę do temperatury pokojowej. Zapobiega to kondensacji wilgoci na kartach.
2. Wyjąć wyłącznie liczbę kart potrzebną do bieżących oznaczeń. Po otwarciu karty należy wykorzystać w ciągu 10 minut, a saszetkę natychmiast ponownie zamknąć klipsem.
3. Do małego pierścienia w dolnej części pola testowego i kontrolnego dodać po jednej kropli, czyli około 50 µl, soli fizjologicznej 0,85%. Nie nanosić soli bezpośrednio na wysuszony lateks.
4. Jałową ezą pobrać materiał odpowiadający około pięciu koloniom średniej wielkości lub 2–3 mm średnicy wzrostu.
5. Dokładnie zemulgować kolonie w kropli soli, uzyskując jednorodną zawiesinę.
6. Wymieszać zawiesinę z wysuszonym odczynnikiem kontrolnym i rozprowadzić ją po całym polu reakcyjnym.
7. Przy użyciu oddzielnej jałowej ezy wykonać analogiczną procedurę w polu testowym.
8. Unieść kartę i delikatnie kołysać nią przez maksymalnie 20 sekund.
9. Obserwować reakcję w normalnym oświetleniu. Producent nie zaleca stosowania szkła powiększającego.
10. Po zakończeniu testu kartę umieścić w środku dezynfekcyjnym i usunąć zgodnie z procedurą postępowania z materiałem biologicznym.

Interpretacja wyniku

• Wynik dodatni: wyraźna aglutynacja niebieskiego lateksu w polu testowym w ciągu 20 sekund przy braku aglutynacji w polu kontrolnym. Wynik wstępnie identyfikuje izolat jako S. aureus.
• Wynik ujemny: brak aglutynacji i utrzymanie jednorodnej niebieskiej zawiesiny w polu testowym oraz kontrolnym. Wynik wstępnie wskazuje, że izolat nie jest S. aureus.
• Wynik niejednoznaczny: niewielka ziarnistość lateksu testowego bez zmiany wyglądu pola kontrolnego. Izolat należy przesiać na podłoże nieselektywne i ponownie zbadać.
• Wynik niemożliwy do interpretacji: aglutynacja w polu kontrolnym, wskazująca na autoaglutynację badanego izolatu.

Reakcje pojawiające się po upływie 20 sekund należy pominąć. Wydłużanie czasu odczytu może prowadzić do nadinterpretacji ziarnistości lub wysychania zawiesiny.

Identyfikacja S. aureus a wykrywanie MRSA

DrySpot Staphytect Plus nie jest testem do oznaczania oporności na metycylinę. Wykrywanie polisacharydów otoczkowych poprawia możliwość identyfikacji części szczepów MRSA jako S. aureus, ale nie potwierdza fenotypu MRSA.

W celu potwierdzenia metycylinooporności należy zastosować odpowiednią metodę, np.:

• oznaczenie lekowrażliwości z cefoksytyną lub oksacyliną,
• test wykrywający białko PBP2a,
• metodę molekularną wykrywającą geny mecA lub mecC.

Instrukcja wskazuje również na możliwość obniżonej czułości testu wobec niektórych szczepów MRSA typu 18.

Kontrola jakości

Przy każdym użyciu zestawu należy wykonać kontrolę dodatnią i ujemną:

• Kontrola dodatnia: znany szczep S. aureus, np. ATCC® 25923, powinien wywołać aglutynację w ciągu 20 sekund.
• Kontrola ujemna: znany szczep S. epidermidis, np. ATCC® 12228, powinien pozostać jednorodny przez pełne 20 sekund.

Jeżeli wyniki kontroli są nieprawidłowe, zestawu nie należy używać do oceny badanych izolatów. Częstotliwość kontroli oraz kryteria akceptacji powinny zostać opisane w zatwierdzonej procedurze SOP.

Warunki przechowywania i trwałość

Zestaw należy przechowywać w temperaturze 2–25°C. Jeżeli saszetki znajdowały się w chłodzie, przed ich otwarciem należy doprowadzić je do temperatury pokojowej.

Odczynniki DrySpot są wrażliwe na wilgoć. Po wyjęciu potrzebnych kart saszetkę należy natychmiast zamknąć dołączonym klipsem. W warunkach wysokiej wilgotności saszetka nie powinna pozostawać otwarta dłużej niż 2 minuty.

Kart z widocznymi oznakami zawilgocenia nie należy używać. Prawidłowo przechowywane odczynniki zachowują aktywność do terminu ważności wskazanego na opakowaniu. Deklarowana przez producenta trwałość wynosi 2 lata od daty produkcji.

Ograniczenia metody

Wynik testu ma charakter wstępnej identyfikacji i powinien być oceniany razem z morfologią kolonii, barwieniem metodą Grama, aktywnością katalazy oraz, w razie potrzeby, dodatkowymi testami biochemicznymi lub molekularnymi.

Reakcje dodatnie mogą wystąpić również w przypadku niektórych gatunków innych niż S. aureus, m.in. S. hyicus, S. intermedius, S. lugdunensis, S. xylosus, S. schleiferi i S. haemolyticus.

Słabo dodatnie izolaty pochodzące z moczu mogą należeć do gatunku Staphylococcus saprophyticus. Niektóre paciorkowce oraz inne drobnoustroje posiadające czynniki wiążące immunoglobuliny lub białka osocza także mogą reagować nieswoiście. Nieswoista aglutynacja cząstek lateksu została opisana również dla niektórych szczepów Escherichia coli.

Parametry działania

W badaniu klinicznym, po wyłączeniu znanych szczepów reagujących krzyżowo i autoaglutynujących, przeanalizowano 284 izolaty. Względna czułość wyniosła 100%, a względna swoistość 96,3% w porównaniu z probówkowym testem koagulazowym.

W badaniu przeprowadzonym w laboratoriach żywności oceniono 603 izolaty po zastosowaniu analogicznych wyłączeń. Względna czułość wyniosła 98,4%, a względna swoistość 96,9%.

Parametry te odnoszą się do warunków opisanych w badaniach producenta. Nie powinny być interpretowane jako gwarancja identycznych wyników dla każdego izolatu, ponieważ S. aureus wykazuje zmienność antygenową.

FAQ - najczęściej zadawane pytania

Czy DrySpot Staphytect Plus wykrywa MRSA?

Test identyfikuje Staphylococcus aureus, w tym wiele izolatów należących do MRSA, ale nie oznacza oporności na metycylinę. Potwierdzenie MRSA wymaga badania lekowrażliwości, oznaczenia PBP2a albo wykrycia genów mecA lub mecC.

Czy test można wykonać bezpośrednio z próbki klinicznej?

Nie. Test wykonuje się z wyizolowanych kolonii wyhodowanych na odpowiednim podłożu agarowym. Nie jest przeznaczony do bezpośredniego badania krwi, moczu, wymazu ani innego materiału klinicznego.

Jak szybko odczytuje się wynik?

Reakcję należy obserwować przez maksymalnie 20 sekund. Aglutynację pojawiającą się po tym czasie należy pominąć.

Jak przechowywać karty DrySpot Staphytect Plus?

Zestaw należy przechowywać w temperaturze 2–25°C i chronić przed wilgocią. Po wyjęciu kart saszetkę trzeba natychmiast zamknąć klipsem, a wyjęte karty wykorzystać w ciągu 10 minut.

Potrzebujesz pomocy w dobraniu idealnego produktu dla Twojego laboratorium? Informacje na ten temat znajdziesz tu:

Nie znalazłeś takiego produktu na BestLabs? Skontaktuj się z nami - specjaliści BestLabs na pewno znajdą odpowiedni dla Państwa produkt: